Vorig jaar reed Le Tour du Fou Pédalent van ‘s-Hertogenbosch naar Leuven. Dit jaar was het tijd voor de return. Onder motorbegeleiding en met volgwagens reden ongeveer 160 renners van de Grote Markt in Leuven naar de binnenstad van ‘s-Hertogenbosch. Het is 10:00 uur als ongeveer 160 wielrenners uit Nederland en België zich verzamelen op de Grote Markt in Leuven. Bij dat gezelschap staan ook vier leden van Toerclub Vlijmen.  Na een welkomstwoord door de schepene van Leuven en een zegening is het tijd vertrek. Het peloton komt langzaam op gang en zet koers richting de rand van de stad.  De eerste(en enige) beklimming doet zich aan na nog geen 2 kilometer.  Een pittige helling van enkele honderden meters lang met een stijgingspercentage van 20%. Tijdens deze beklimming blijft het tempo hoog met zo’n 28 kilometer per uur.  Via Rotselaar en Werchter trekken we met een tempo van 30 kilometer per uur naar het Noorden.  Ik posteer mij vooraan het peloton met nog 4 man voor mij. Tussen de helmen voor mij door kijk ik uit op de strakke rechte wegen die wij berijden. Zo af en toe gaat de weg vals plat omhoog, maar het tempo blijft strak 30 kilometer per uur.

Net voor de pauze wordt er peloton getrakteerd op de beruchte kasseistrook van Koningshoefdijk – Heide en ware 4 sterrenstrook van maar liefst 1800 meter. Al snel ontstaat er een waar slagveld. Na ongeveer 900 meter rijd ik lek in het stof aan de zijkant van de strook. Ik zie het peloton voorbij trekken, maar gelukkig kan ik snel mijn achterwiel wisselen en verlies ik slecht enkele minuten en word ik weer snel op weg geholpen. Met een duwtje in de rug zit ik snel weer op een redelijke snelheid. In de laatste 900 meter van de kasseistrook zie ik her en der renners staan met een lekke voor- of achterband. Met een snelheid van tegen de 30 kilometer per uur rammel ik over de kasseien. Zowel het lichaam als de fiets kraken onder het geweld. Na 1800 meter dokkeren is het tijd voor een welverdiende pauze. Lekke banden worden opgelapt, stof wordt van handen en gezichten geveegd  en er is koffie met taart.

Tijdens de laatste 75 kilometer wordt er iets nerveuzer gereden in het peloton van Le Tour du Fou Pédalent . Steeds meer renners willen voorin zitten en dat leidt tot gedrang en steeds meer renners op de linkerbaan. Omdat ik ver van achter ben gestart moet ik flink wat meter maken voordat ik weer vooraan in het peloton zit. In de binnenbochten en op iets bredere stukken weer ik me steeds meer enkele rijen naar voren te werken. Na een tiental kilometers zit ik weer redelijk ver vooraan. Daarna volgen er een aantal prachtige kilometers door het Vlaamse landschap. Zonder problemen passeren we de grens met Nederland en met nog slechts 45 kilometer te gaan lijkt het einde al in zicht.

Schijn bedriegt echter, want nog maar net in Nederland vind de eerste valpartij plaats. Het tempo in het peloton wordt even  teruggeschroefd maar al snel rijden we weer in volle vaart richting onze eindbestemming.

Na de brug over het Drongelens kanaal wordt de koers voor enkele kilometers vrijgegeven. Ik voel dat ik nog veel reserves heb en kan mee met het tempo van boven de 40 kilometer per uur. Er wordt flink gekoerst tot aan het Jeroen Bosch ziekenhuis waar het gehele peloton via de Randweg, het vernieuwde Heetmanplein en de Zuidwal naar onze eindbestemming, de kantine van The Dukes. Daar kon er worden genoten van bier, friet en sterke verhalen. Le Tour du Fou Pédalent  2014 was een een groot succes.

Aankomst van Le Tour Fou Pédalant 2014

Aankomst van Le Tour Fou Pédalant 2014 op het terrein van The Dukes.