Zaterdag 17 november vond tussen Scheveningen en Noordwijk weer de jaarlijkse Rabo Beach Challenge plaats. Ruim 1300 deelnemers stonden in het koude Scheveningen aan de start. Met startnummer 492 stond ik halverwege het deelnemersveld. 

Pech

Mijn voorbereiding op de Rabo Beach Challenge kenmerkte zich door heel erg veel pech. Door een gebroken ketting en een lekke band heb ik minder trainingkilometers gemaakt dan de voorgaande twee jaren. Als klap op de vuurpijl begaf mijn cassettebody het op de avond voor de Rabo Beach Challenge. Een halve bus WD-40 en een hamer hebben gelukkig een uitweg geboden. De lagers heb ik schoongemaakt, het vuil is weggebeten door de WD-40 en na een paar flinke klappen met een hamer kon ik weer fietsen.

Van Scheveningen naar Noordwijk

Aan de start in Scheveningen was het ontzettend koud, maar de wind kwam gelukkig uit de juiste richting. In de iets de kleine startvakken is het iets voor tienen dringen, maar de sfeer zit er goed in. Als precies om 10 uur het startschot wordt gegeven komen de ruim 1300 deelnemers in beweging. Ik ren richting de zee en spring zodra ik voel dat het zand onder mijn voeten hard wordt op mijn mountainbike.

Start Rabo Beach Challenge 2012

Eenmaal op de vloedlijn begint er een nerveus spel om de juiste positie. Met windkracht 4 in mijn rug haal ik vele deelnemers die voor mij gestart zijn in. Maar ik word zelf ook ingehaald. Tussen de daginschrijvingen zitten een aantal zeer sterke mountainbikers. Tussen Scheveningen en Katwijk zigzag ik langs groepjes Rabobank genodigden en andere deelnemers. Het tempo ligt ontzettend hoog en net voor de sluis bij Katwijk zijn er al groepjes ontstaan.

Bij Katwijk moet ik van mijn fiets afspringen en door het mulle zand naar de sluis rennen. Eenmaal op het beton spring ik weer op mijn fiets, zet aan en klim via de basaltblokken weer omhoog. Via diezelfde basaltblokken fiets ik terug naar het strand waar de race weer verder gaat. Tot aan Noordwijk heb ik de wind in de rug en haal ik af en toe mensen in. Ondanks alle tegenslag in het voortraject heb de wind nu letterlijk in de rug.

Terug naar Scheveningen

Bij het keren in Noordwijk voel ik al meteen de krachtige wind in mijn gezicht slaan. Ik voel mijn snelheid terugzakken en mijn benen zwaar worden. Gelukkig is het vanaf het keerpunt nog maar een klein stukje tot aan de duinen. Helemaal alleen, met voor en achter mij een gat van minimaal 10 meter ploeter ik naar de strandopgang 750 meter voor mij. Zodra ik in het mulle zand van mijn fiets af spring voel ik een steek in mijn linkerknie. Bij iedere stap voel ik een beetje pijn. De helling naar boulevard van Noordwijk neem ik zonder moeite. In een licht verzet trap ik enkele renners voorbij.

De duinen tussen Noordwijk en Katwijk bieden beschutting tegen de hard wind en op het snelle asfalt ligt het tempo hoog. Ik zie op mijn fietscomputer dat mijn snelheid weer boven de 30 kilometer per uur ligt. De 4 kilometer door de duinen zijn een genot voor mijn knie, ik voel de pijn wegtrekken. Vervolgens daal ik de sluis bij Katwijk behoedzaam af om weer terecht te komen in het mulle zand.

Met zware benen ren ik weer naar de branding voor het laatste deel  van mijn Rabo Beach Challenge. Ik zak wat terug in snelheid en ik moet echt stoempen. Mijn kuiten voelen strak en het gat voor mij is onoverbrugbaar groot. Van achter mij komt er een snel groepje aan en ik hoor een man schreven:

Kom op! Terugschakelen en ronddraaien!

Ik pik aan bij een goed georganiseerde groep en in een lint rijden we door naar de boulevard van Scheveningen. In een hoog tempo wordt er gewisseld van positie en zelf rijd ik ook twee keer op kop. Dit groepje is mijn redding, want zonder dit groepje was ik mentaal volledig ingezakt.

Net voor de boulevard valt ons groepje uit elkaar en is het weer ieder  voor zich. Met mijn fiets aan de hand op het mulle zand zet ik mijn bril af en stop deze in mijn achterzak. De digitale klok op de pier maakt me erg blij, ik ben nog geen anderhalf uur onderweg. Mijn benen voelen zwaar maar ik ren door en zodra ik weer beton onder mijn voelen voel spring ik weer op mijn fiets. Met mijn laatste energie zet ik nog 1 keer aan en rijd ik nog enkele deelnemers voorbij.

Met een tijd van 1 uur 29 minuten en 15 seconden kom ik 24 minuten en 16 seconden na de winnaar over de finish. Daarmee eindig ik op de 366e positie, er waren ongeveer 1300 deelnemers. Daarnaast heb ik mijn persoonlijk record met meer dan 10 minuten verbeterd. Winnaar was dit jaar voor de zevende keer Ramses Bekkenk.

Finish Ramses Bekkenk

Meer lezen over de Rabo Beach Challenge: