Twee jaar geleden rond deze tijd was het minimaal 10 graden warmer, je hoort het iedereen roepen maar op de fiets is het extra voelbaar. Een maand geleden maakt ik een grove planning van mijn fietsactiviteiten en voor vandaag stond er een retourtje Turnhout op de planning. Helaas liep het toch iets anders.

Na een drukke ochtend vertrok ik voor mijn gevoel goed aangekleed om 2 uur richting Turnhout. Met een wielershirt, armstukken, een lange broek en een winterjack dacht ik een heel eind te komen. Maar bij Vught voel ik de koude wind al door mijn kleding snijden. Met mijn benen had ik geen moeite maar mijn borst en armen zijn binnen enkele minuten ijskoud. Ik heb gelukkig wind mee, maar warm is het niet. Verschillende gedachten spoken door mijn hoofd. Moet ik wel doorfietsen tot Turnhout? Hoeveel tijd heb ik? En wil ik echt pas om half 6 thuis zijn?

Bij de Mac Donalds besluit ik af te slaan richting de Loonse en Drunense duinen. Een retourtje Turnhout zit er vandaag niet meer in. Ik kom uit om een lange open weg met flink wind tegen. Mijn snelheid zakt flink omlaag en ik voel mijn handen nu ook koud worden. Dwars door Udenhout rijd ik naar de rand van de Loonse en Drunense duinen. Bij Bosch en Duin duik ik de duinen in. De beschutting van de bomen zorgt ervoor dat het even minder koud is. In de bossen stikt het van de wandelaars en fietsers. Net voor de duinen verlaat bij Kaatsheuvel zie ik rechts van mij ook nog twee konijntjes rennen.

Ik volg de Eftelingsestraat en kom langs de Python, Joris en de Draak, de Piranha en de Fata Morgana. Langs het parkeerterrein rijd ik om de efteling en met zicht op de kantoren achter Raveleijn rijd ik richting Waalwijk.

Op mijn weg terug naar huis pak ik de toeristische route langs het Dongelens kanaal. Moe maar voldaan en koud kom ik na ruim 50 kilometer weer thuis aan. Het is niet veel maar alle beetjes helpen en zodra het weer betert kan ik echt kilometers gaan maken.


Grotere kaart weergeven