In het weekend van 2 en 3 juni reed een delegatie van Tourclub Vlijmen naar Renesse voor een gezellig weekend. Op de heenweg hadden we heerlijk weer en zijn we aardig bijgebruind, op de terugweg was het weer een stuk slechter en hebben we flink afgezien. 

Zaterdagmiddag 2 juni staan we met 20 man klaar op het Plein voor een prachtige tocht naar Renesse. Het weer is mooi en er staat weinig wind, we vertrekken eerst richting Waalwijk. In de schaduw van de bomen langs de kant van de weg fietsen we door Vlijmen en Nieuwkuijk. Bij Drunen schieten we het Halvezolenpad op en de volgende kilometers zijn voor mij bekend terrein. We rijden op een lekker tempo langs Sprang-Capelle en Waspik. Via Raamsdonk en dwars door Raamsdonksveer fietsen we naar Geertruidenberg. Over strakke asfaltwegen en de brug over het Wilheminakanaal fietsen we  naar Made. Als we Made uitrijden komen we in de polders terecht en worden we geconfronteerd met lange rechte wegen tot aan de horizon.

Pech onderweg

Helaas gaat het juist op deze wegen mis, mijn casettebody begeeft het. Ineens kan ik niet meer verder fietsen en ik moet geduwd worden. Eerst naar Langeweg, maar daar is geen fietsenmaker en dus moeten we verder zoeken. Onze tocht eindigt in Zevenbergen bij een fietsenrmaker die na zware onderhandelingen met Hans mij een wiel wil lenen. Mijn kapotte wiel blijft achter voor reparatie, maar ik kan gelukkig verder fietsen(met een kinderverzetje).

Koffie

Vanuit Zevenbergen is het nog maar een klein stukje naar ons koffieadres: Fort de Hel. In de felle zon genieten we op het terras van koffie en thee, Cokky geniet van een groot glas bier. Om ons heen staan tientallen raketten. Van de raket uit Kuifje naar de maan tot een Duitse V1-raket.

Na Fort de Hel rijden de direct de Volkerakdam op, eerst een flinke beklimming en daarna een aantal tunnetjes.  Zodra we de vaste grond weer onder onze voeten hebben voelen we de wind beuken. Het landschap is opener, kaler en op de lange provinciale wegen voelen we de langsrazende auto’s en vrachtwagens. Na de Phillipsdam volgt het echte Zeeuwse landschap. We fietsen nog steeds over lange provinciale wegen en de zon staat nog steeds hoog aan de hemel.

Aankomst in Renesse

Rond 6 uur komen we aan in Renesse, moe maar voldaan ploffen we neer op het terras van Swing It voor ons eerste pilsje. Die gaat er bij velen in als water, vooral bij Cokky. Het tweede pilsje volgt al snel en er wordt nagepraat over de heenreis. Het personeel bewonderd ondetussen enkele van de prachtige racefietsen die op hun terras gestald staan. Na het derde blad bier rijden we rustig naar hotel de Logerij waar we de nacht door zullen brengen.

Voor ons hotel staat een Britse man met twee fietsen te wachten voordat ze hun kamer mogen betrekken. Dayan kijkt verwonderd naar hun fietsen en begint een aangeschoten gesprek. Terwijl hij alle onderdelen van hun fiets opnoemt probeer ik oprechte interesse te tonen. In een moeilijk verstaanbaar engels-schots accent verteld hij me dat ze langs de noordzeekust naar Amsterdam fietsen. Ik leg uit dat we vanuit Vlijmen ruim 120 kilometer naar Renesse zijn gefietst en dat we morgen weer terugfietsen.

Diner in Renesse

Onze hotelkamer is netjes en simpel, we douchen en kleden ons om zodat we Renesse in kunnen voor een stevige maaltijd. Maar niet voordat er een eerste pilsje genuttigd is in de bar van het hotel. Zodra we compleet zijn lopen we richting het centrum om eerst te genieten van de wedstrijd Nederland – Noord-Ierland. Daarna is het tijd voor een goede maaltijd:
Diner in Renesse

Vervolgens eindigt de avond met aardig wat bier in de Stulp en in Swing It, waar Cokky al snel de paal in het midden van de zaal weet te vinden en Dayan leert vliegen. Voor een enkeling eindigt de avond in de schimmige Country Club.

Kater

’s Ochtends bij het ontbijt is iedereen ineens een stuk rustiger. De regen tikt op de ramen en donkere wolken hangen boven Renesse. Langzaam komt iedereen binnengedruppeld, de kater van gisteravond hangt rond de ontbijttafel.

Terug naar huis

Rond 11 uur is de regen weggetrokken en is het tijd om te vertrekken. Na een omweg via camping de Julianahoeve trekken we met een flinke tegenwind richting het oosten. In tegenstelling tot op de heenweg is het heel stil in het peleton. We beseffen dat onze armen vandaag niet verder zullen bruinen en de lucht boven ons is gevuld met donkerbruin en grijze wolken. Onderweg worden we geconfronteerd met verschillende lekke banden. Terwijl we onze banden aan het plakken zijn rijdt onze baggage voorbij.

In Zevenbergen stoppen we bij een donkerbruine kroeg voor een kop koffie. De kroegbaas kan ons geen appelpunt aanbieden, maar de tosties vinden ook gretig aftrek. Iedereen neemt nieuwe energie tot zich voor de laaste 50 kilometer.

Tijdens het laaste deel van onze route krijgen we nog wat lichte regen, maar al met al hebben we geluk. Bij Raamsdonksveer neem ik afscheid van de groep en breng ik mijn ouders een bezoekje. Na ruim 230 kilometer en aardig wat bier kan ik terugkijken op een supergezellig weekend.


Grotere kaart weergeven

Meer verslagen van Toerclub Vlijmen: