Afgelopen zomer heb ik samen met mijn vriendin grote delen van de Wicklow Way gelopen.  De Wicklow Way is een langeafstandswandelingpad van Clonegal  naar Dublin. Wij liepen van Tinahely naar het begin van de route in Marlay Park te Dublin. De komende weken zal ik een driedelig verslag publiceren.

Wicklow Way dag 2

Start dag 2

Na een stevig Iers ontbijt met  gebakken eieren, worst, bacon, tomaat en bloedworst stappen we rond half 10 in de auto om teruggebracht te worden  naar de Ironbrigde. Ondertussen pakken donkere wolken zich samen boven de Wicklow Mountains. Onze chauffeur zet ons af op de plaats waar we zijn begonnen en geeft ons een korte uitleg over de plaatselijke flora en fauna. Vervolgens wijst hij naar de helling die het begin van onze route die dag vormt.

Stevig klimmen

Onze tweede wandeldag start met een stevige helling van ruim een kilometer lang. Na 100 meter lopen begint het al te regenen en moeten we onze regenjassen aantrekken. Helaas konden we deze de rest van de dag niet meer uittrekken. Hoe verder we omhoog gaan hoe harder het regent en hoe mistiger het wordt.

De stevige helling veranderd na een aantal bochten in een flinke klim met rotsen en gladde stukken. De wolken boven ons komen steeds dichterbij en de lucht wordt steeds vochtiger. We raken steeds verder verwijderd van het dal achter ons en de bewoonde wereld.

Gelukkig komt er aan iedere klim een einde en al snel komen we terecht in een lichte afdaling welke overgaat in een asfaltweg. Vervolgens komen we via een stuk grasland terecht in een licht hellend bosgebied. Houten bielzen vormen een relatief veilig pad naar boven.

Afdaling modder

Rest van de dag worden we getrakteerd op prachtige vergezichten, en pittige hellingen. Een afdaling in het bijzonder wil ik jullie niet onthouden. Ongeveer halverwege de dag na een flink stuk door een mistig bos en een ontmoeting met een drietal andere wandelaars komen we op een erg modderige afdaling terecht. Tussen de rotsen stroomt het water naar beneden en we moeten flink uitkijken dat we niet uitglijden of diep wegzakken in de modder.

Op ongeveer 10 kilometer voor onze rustplaats in Laragh worden we geconfronteerd met de laatste beklimming van de dag. Een zeer pittige beklimming die ons middels een steil rotsachtig pad naar een grasland boven op de berg brengt. De gladde rotsen vergen zoveel van onze concentratie dat we helaas geen foto’s kunnen maken(voor een indicatie kijk hier).

Upper en Lower Lake

Gelukkig komt aan alles een einde en na de zware beklimming komt een afdaling met brede paden door een bos. Ondertussen neemt de regen af en begint zelfs de zon door te breken. Na 6 uur regen kunnen we eindelijk onze regenjassen openritsen. Verder komt ook het Upper Lake van Glendalough in zicht, voor ons een teken dat we dichter bij onze eindbestemming aankomen.

Waterval bij GlendaloughNa onze afdaling komen we terecht in een prachtig park tussen het Upper Lake en het Lower Lake. Het voelt als een luxe om weer een asfaltpad onder onze voeten te voelen. Inmiddels doen onze voeten en benen zeer en begint de vermoeidheid toe te slaan. We sjokken langs een prachtige waterval en langs Glendalough. We besloten een bezoek aan dit monastieke dorp over te slaan.

Woodbrook B&B

Na een zeer lange en zware dag komen we eindelijk aan bij ons B&B in Laragh. Onze voeten en spieren doen zeer en het enige wat we willen is een bed. In het modern ingerichte Woodbrook B&B worden we enthousiast welkom geheten door een vrouw van halverwege de dertig. Ze laat ons ons de woonkamer en onze slaapkamer zien. Omdat het al tegen zeven uur is nemen we snel een douche en verzorgen we onze voeten.

Omdat we honger beginnen te krijgen besluiten we toch nog een wandeling te maken naar het plaatselijke hotel/restaurant voor een maaltijd. Een wandeling van 600 meter was met onze pijnlijke voeten is een flink uitdaging, maar gelukkig hebben we er geen spijt van gekregen. Na een heerlijk Ierse stew met een pint Guinness is het vervolgens tijd om ons bed op te zoeken.

Glendalough


Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt beginnen we vol goede moet met wandelen. De eigenaresse van ons B&B verteld ons hoe mooi Scarr Mountain is en wenst ons veel succes.

Glendalough

Na ongeveer 1 kilometer lopen voelen we echter hoe zwaar we onze voeten en spieren hebben belast tijdens onze wandeling van Ironbridge naar Glendalough. We besloten onze route aan te passen en op een makkelijkere manier naar ons B&B in Enniskerry te gaan.

Dat geeft ons de tijd om alsnog een bezoek te brengen aan Glendalough. We lopen vanaf Laragh ongeveer 3 kilometer naar het bezoekerscentrum van het monastieke dorp. Omdat het de eerste woensdag van de maand is mogen gratis naar binnen. In het bezoekerscentrum zien we een film over de historie van de monastieke dorpen in Ierland en over Glendalough. De tentoonstelling geeft ons een voorstelling van het leven in in Glendalough.

 

Glendalough is een van de best bewaarde monastieke dorpen van Ierland en daarmee een grote toeristische attractie. Deze kloostergemeenschap werd in de zesde eeuw gesticht door St. Kevin. Gedurende haar lange bestaan werd Glendalough verschillende keren overvallen door Vikingen en zelfs enkele keren vernietigd. Toch wist de gemeenschap zich steeds weer te herstellen tot Hendrik VIII het klooster in 1539 ophief.

Na ons bezoek naar Glendalough pakken we de taxi voor een rit naar het 25 kilometer verderop gelegen Enniskerry.

Praktische informatie

We hebben onze reis geboekt via Hillwalk Ireland en zij hebben alle overnachtingen voor ons geregeld. Bij de links vind je verwijzingen naar de webpagina’s van het besproken B&B voor het geval dat je zelf een boeking wil doen. De actuele kosten voor een overnachting kun je vinden op de website van de accommodatie. In het besproken restaurant kun je voor 20 euro per persoon prima eten. Je hebt dan een hoofdgerecht en een pint Guinness of Bulmers(appelcider). Het is daarnaast altijd verstandig om in je B&B te vragen waar je het beste kan eten.

Meer lezen: